Lodewijk Thomson właśc. Lodewijk Willem Johan Karel Thomson (ur. 11 czerwca 1869 w Voorschoten k. Hagi, zm. 15 czerwca 1914 w Durrësie) − oficer armii holenderskiej i polityk.
Życiorys Był synem lekarza marynarki wojennej Bernarda Heidenreicha Thomsona i Marii Wilhelminy (z d. van Meerdervoort). Po ukończeniu szkoły średniej w Rotterdamie, w 1883 razem z bratem podjął studia na Królewskiej Akademii Wojskowej w Bredzie. Specjalizował się w kartografii. Studia ukończył z wyróżnieniem, a w 1892 został awansowany na porucznika.
Jako młody oficer został skierowany do oddziałów kolonialnych, stacjonujących w Batawii (obecna Dżakarta w Indonezji). Za swoją pięcioletnią służbę w Indonezji został wyróżniony Orderem Lwa. Pogarszający się stan zdrowia przyspieszył jego powrót do kraju we wrześniu 1896.
22 grudnia 1899 wyjechał do Afryki Południowej, gdzie pracował jako attaché wojskowy w czasie II wojny burskiej. W tym czasie otrzymał awans na kapitana. W 1905 został urlopowany z armii i wystartował w wyborach do parlamentu, zdobywając mandat jako kandydat Unii Liberalnej w okręgu Leeuwarden. Po zakończeniu kadencji nie zdecydował się kandydować powtórnie, mimo dużych szans na zwycięstwo.