W 1953 ukończył seminarium duchowne w Saratowie. 2 sierpnia tego roku metropolita rostowski Beniamin udzielił mu święceń diakońskich, zaś dwa dni później – kapłańskich. Ks. Tarasow został skierowany do pracy w cerkwi św. Michała Archanioła w Szachtach, działającej w prywatnym domu. W sierpniu 1955 przeniesiony do podobnej placówki duszpasterskiej pod wezwaniem Opieki Matki Bożej w Nowoszachtinsku, zaś w marcu 1958 – do cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Szachtach. Po czterech latach powierzono mu stanowisko proboszcza parafii św. Jerzego we wsi KiriejewkaBiogram w serwisie Patriarchatu Moskiewskiego. Był duchownym żonatym, jednak jego żona Lidia odeszła od niego, zniechęcona trudną sytuacją rodziny duchownego w ZSRR. W małżeństwie tym urodziła się córka Nina.
W 1966 uzyskał dyplom kandydata nauk teologicznych po ukończeniu zaocznych studiów w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Dwa lata później w Ławrze Troicko-Siergijewskiej złożył wieczyste śluby zakonne przed przełożonym monasteru archimandrytą Platonem, przyjmując imię Juwenaliusz na cześć św. Juwenaliusza, patriarchy Jerozolimy. W 1970 został skierowany do Penzy jako proboszcz parafii Zaśnięcia Matki Bożej przy tamtejszym soborze oraz dziekan I dekanatu penzeńskiego. W listopadzie 1975 podniesiony do godności archimandryty.