Sadzawka, położona w zagłębieniu terenu za kobietami, mieści krystalicznie czystą, przejrzystą wodę, w której odbijają się rzędy niewidocznych dla widza drzew i krzewów oraz błękitne niebo i obłoki; artysta z ogromną dokładnością oddał grę światła i cienia na wodzie. Drugi brzeg jest widoczny jedynie częściowo: w równych rzędach rosną na nich starannie przycięte krzewy. Krajobraz przedstawiony na obrazie jest odrealniony, liryczny, świadomie wyidealizowany, pozbawiony trosk, pełen harmonii, której nie mąci żaden element.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Wiktora Borisowa-Musatowa Kategoria:Obrazy w Galerii Tretiakowskiej