Historia Na przełomie czerwca i lipca 1878 zarząd TAZ rozpoczął rozmowy w sprawie kupna gruntów pod przyszłe osiedle. W 1879 nabył on nieruchomości warte 8700 rubli od bankiera Zygmunta Pringsheima na podstawie aktu notarialnego z dnia 23 lipca, spisanego 4 sierpnia przez notariusza Józefa Zborowskiego w Częstochowie. Osiedle usytuowano na wschód od fabryki i linii kolejowej Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Na północy i od wschodu graniczyło ono z dobrami ziemskimi Kromołowa, a od południa było oddzielone rozlewiskiem Warty od obszaru Zawiercia Małego. W pierwszej fazie budowy wytyczono 3 główne aleje ułożone równolegle do siebie; Pierwsza Aleja (Fabryczna), Druga Aleja (Konopacka), Trzecia Aleja (F. Szymańskiego). Przed rozpoczęciem prac budowlanych na posiedzeniu zarządu, postanowiono, że budowa domów mieszkalnych ma nastąpić z rozdziałem na regularne ulice i place oraz zapewnieniem przestrzeni na podwórka lub zabudowania gospodarcze przy każdym domu. W tym samym roku rozpoczęto budowę pierwszych domów dla urzędników i robotników. W ten sposób zapoczątkowano budowę osiedla robotniczego.