Wymowa utworu Zdaniem Wojciecha Gałązki mottem całego cyklu, podobnie jak powstającego w tym samym okresie zbioru Czarne róże mogłaby być wypowiedź igumena Sysjusza zawarta w pierwszym opowiadaniu. Mnich oznajmia w niej, iż przeszłość jest dla człowieka ogromną skarbnicą wiedzy, do której kolejne skarby dokłada teraźniejszość. Jednak nauki z własnych doświadczeń, jak również cudzych przypadków, można wyciągnąć dopiero po pewnym czasie. Elin Pelin, tworząc opowiadania o typowych zachowaniach i postawach człowieka, pragnął przyczynić się do przyszłej refleksji nad życiem zgodnie z ukazaną filozofiąW. Gałązka, Posłowie [w:] Elin Pelin, W cieniu klasztornej winnicy. Czarne róże, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982, ss.115-117.
Opowiadania zawarte w cyklu nawiązują do ludowych podań i baśni związanych z bułgarską tradycją monastyczną oraz z popularnymi świętymi prawosławnymi, jednak kult świętych oraz tradycje Kościoła prawosławnego zostały ujęte w sposób zdystansowany, momentami wręcz niezgodny z nauczaniem Cerkwi. Święci i mnisi są ludźmi myślącymi w prosty sposób, zaś główna zasada moralności ludowej polega na pokojowym współżyciu z drugim człowiekiem przy równoczesnym poszukiwaniu własnego szczęścia.