thumb|240px|Grób malarza Jana Stępnia na Cmentarzu przy ul. Renety w Warszawie Jan Stępień (ur. 28 stycznia 1895 w Policznie, zm. 11 listopada 1976 w Warszawie) – malarz batalista, sakralista i portrecista; członek tzw. Grupy Kujawskiej.
Życiorys Urodził się i wychował w miejscowości Policzna, uczęszczając do Szkoły Powszechnej w Zwoleniu. Edukację artystyczną rozpoczął w C.K. Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. W 1914 r. w obawie przed wcieleniem do armii rosyjskiej, wstąpił jako ochotnik do Legionu Puławskiego. W następnym roku brał udział w walkach na Kielecczyźnie i został ciężko ranny w bitwie pod Pakosławiem. W czasie rekonwalescencji, którą odbywał w Moskwie, kontynuował naukę w Szkole Rysunku Fjodora Rerberga. W 1918 r. wstąpił do I Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Po zakończeniu wojny rozpoczął naukę malarstwa w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Stanisława Lentza i Miłosza Kotarbińskiego. W 1920 został kolejny raz zmobilizowany. W stopniu kaprala kawalerii 3 Pułku Ułanów wziął udział w Bitwie Warszawskiej.
W latach 1920–1925 kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów – Jacka Malczewskiego, Ignacego Pienkowskiego, Wojciecha Weissa. Po studiach powrócił do rodzinnej Policzny. Malował portrety i sceny rodzajowe.