Ion Mihalache (ur. 3 marca 1882 we wsi Goldeștii-Badii, okręg Argeș, zm. 6 marca 1963 w Râmnicu Sărat) – polityk rumuński, więzień sumienia.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, z zawodu był nauczycielem. W czasie I wojny światowej walczył w armii rumuńskiej w stopniu porucznika. Po zakończeniu wojny należał do współtwórców Partii Chłopskiej (rum. Partidul Țărănesc). Sukces jego partii w wyborach parlamentarnych w listopadzie 1919 doprowadził Mihalache, zwolennika radykalnej reformy rolnej do teki ministra rolnictwa w rządzie, kierowanym przez Alexandru Vaida-Voievodę. Rząd jednak wkrótce upadł i Mihalache nie zdążył zrealizować swoich planów.
Po zjednoczeniu ruchu chłopskiego w 1926 i powstaniu Narodowej Partii Chłopskiej (Partidul Național Țărănesc) Mihalache znalazł się w jej władzach centralnych. W roku 1928 ponownie objął resort rolnictwa w gabinecie Iuliu Maniu. W latach 1930–1933 sprawował funkcję ministra spraw wewnętrznych (w latach 1930-1931 także ministra spraw zagranicznych). W styczniu 1931 inicjator delegalizacji Żelaznej Gwardii, był przeciwnikiem powrotu na tron Karola II.