Typ M wz. 14 Moździerz ciągniony typu „M wz. 14” wyposażono w lufę skróconą do 12 kalibrów. Na jednoogonowym łożu dolnym umieszczono sztywno zespół wahadłowy. Osadzono w nim także oś kół jezdnych wyposażonych w okola. Za pomocą mechanizmu kierunkowego odbywała się zmiana kąta naprowadzenia w płaszczyźnie poziomej, poprzez przesunięcie położenia ogona łoża względem belki lemieszowej. Moździerz był rozkładany na 4 części do transportu na dalsze odległości i przewożony na przyczepach transportowych za pomocą ciągników parowych lub spalinowych. Do strzelania stosowano amunicję rozdzielnego ładowania z pociskami burzącymi, odłamkowo-burzącymi i przeciwpancernymi. Korpus pocisku odłamkowo-burzącego fragmentował się na około 15 tysięcy odłamków o masie 10–60 g, skutecznych w promieniu do 300 m. Donośność cięższych odłamków o prędkości do 2000 m/s osiągała 2000 m. Obsługiwać moździerz musiało 100 ludzi.
Dane techniczne
Typ Gamma wz. 12 (stacjonarny) długość lufy: 16 kalibrów masa: 150 t donośność: 14,2 km łoże: stacjonarne transport na 10 platformach kolejowych
Typ M wz. 14 (ciągniony) długość lufy: 12 kalibrów masa: 42,6 t donośność: 9,3 i 12,25 km łoże: kołowe
Przypisy
Bibliografia
PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001,
Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska I wojny światowej Kategoria:Niemieckie moździerze Kategoria:Artyleria oblężnicza Kategoria:Krupp