Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była wsią duchowną, należącą do opactwa benedyktyńskiego w Lubiniu, a później miastem duchownym tego klasztoru. Od 1320 tereny, na których powstało miasto leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1407 miejscowość leżała w powiecie kościańskim w Korony Królestwa Polskiego. Od 1282 miejscowość była siedzibą własnej parafii.
Pierwsza data związana z miastem to rok 1181. Pod tą datą odnotowany został Krzywiń w falsyfikacie XII wiecznego dokumentu sporządzonym w XIII wieku - po 1230. Według tego XIII wiecznego, łacińskiego dokumentu „Władysław książę Polaków”, który przez historyków identyfikowany jest z księciem wielkopolskim Władysławem III Laskonogim, potwierdził opactwu lubińskiemu posiadane dobra klasztorne do których należały m. in. niezidentyfikowana miejscowość „Psachowo”, Opatowo (prawdopodobnie koło Wrześni, obecnie Opatówko), Krzywiń i Radomicko wraz z całym prawem targowym.