W 1590 roku założono tu zbór ariański, który znajdował się pod opieką starosty suraskiego Pawła Orzechowskiego, zbór przestał istnieć w 1612 rokuJan Mironczuk, Wyznania protestanckie na obszarze dystryktu podlaskiego, w: Odrodzenie i Reformacja w Polsce vol. 62 (2018), s. 148.. W czasie potopu szwedzkiego miasto zostało w znacznym stopniu zniszczone przez przechodzące i obozujące w jego pobliżu w 1655 roku wojska szwedzkie, a w maju 1657 r. po raz kolejny przez żołnierzy Karola X Gustawa, a także jego siedmiogrodzkich i kozackich sprzymierzeńców. Według ustaleń Cezarego Kukli w stosunku do 1580 r., w którym liczbę mieszkańców miasta można określić na 1902 osoby, w 1663 roku liczyło ono 610 mieszkańców, a zatem spadek liczby ludności wynosił aż 68%. W okresie potopu szwedzkiego doszło też do zniszczenia zabudowy i infrastruktury miastaA. Czapiuk, Struktura społeczno-gospodarcza Suraża w drugiej połowie XVI wieku, [w:] Społeczeństwo staropolskie, Studia i szkice, pod red. A. Wyczańskiego, t. III, Warszawa 1983, s. 90-91.
Od 1797 r. Suraż był pod zaborem pruskim, 1807 r. po traktacie w Tylży miasto przeszło w granice Rosji, wchodząc w skład obwodu białostockiego jako miasto nadetatoweXX lat samorządności w województwie podlaskim. Nasze małe Ojczyzny. ZGWWP, Białystok 2010 r. s.