od 1919 do 1922 r. studiował biochemię w Instytucie Biochemii Akademii Nauk ZSRR u Bacha. Od 1925 r. na katedrze psychiatrii Państwowego Instytutu Defektologii w Moskwie. W 1926 r. otrzymał tytuł doktora nauk medycznych. W 1930 roku został mianowany profesorem psychiatrii na Uniwersytecie w Rostowie nad Donem. W 1934 r. powrócił do Moskwy w związku z mianowaniem go kierownikiem wydziału psychiatrii Centralnego Instytutu Medycznego. Podczas II wojny światowej organizował szpital psychiatryczny w Tadżyckiej ASRR. W marcu 1953 roku aresztowany (spisek lekarzy kremlowskich), w kwietniu zwolniony z aresztuJakow Rapoport: Sprawa lekarzy kremlowskich. Wydawn. ALFA, 1990 s. 176. Zmarł na początku 1957 roku. Pochowany jest na cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie.
Utrzymywał kontakty z Polakami w Moskwie. Zofia Rosenblum-Szymańska we wspomnieniach z lat I wojny światowej pisała: „Odwiedzała nas stale grupa lekarzy Polaków, przebywających na emigracji w Moskwie. Doktor Zygmunt Bychowski i doktor Serejski byli gośćmi codziennymi (...) Doktor Serejski był więcej muzykologiem niż lekarzem. Gdy zapytaliśmy go raz o jego największe marzenie, odpowiedział, że chciałby dyrygować IX Symfonią Beethovena bez partytury”Szymańska Z. Byłam tylko lekarzem... Pax, 1979 s. 54-55. Był żonaty z Wasilisą Aleksandrowną Żukowską (1892–1959).