Pozostały w Odessie Mikołaj Wiranowski, s. Jerzego, został subdiakonem episkopatu odeskiego, a tym samym dyrygentem chóru biskupiego i kompozytorem cerkiewnym. Założył dynastię muzyków.
Zwycięstwo Związku Radzieckiego w II wojnie światowej odrodziło «francuskich» Wiranowskich (Borysa Wiranowskiego s. Jerzego, – członka Związku Młodorosjan i Związku Patriotów Rosyjskich – jego żony Tatiany oraz syna Jerzego) i pozwoliło im wrócić do ojczyzny.
Córka Borysa Wiranowskiego – Irena pozostała we Francji wraz z mężem Sergiejem Nikołajewem s. Włodzimierza (morganatycznym potomkiem wielkiego kniazia Mikołaja Starszego s. Mikołaja). Repatrianci legitymujący się paszportem nansenowskim zostali wysłani na stepy okręgu Czkałowskiego. Borys Wiranowski s. Jerzego został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Od 1947 roku do 1955 roku przebywał w łagrach koło Potmy. Po ich opuszczeniu został rehabilitowany. Jego syn Jerzy Wiranowski w 1968 roku kierował fabryką wyrobów elektromechanicznych w Orsku.
Syn Jerzego Wiranowskiego – Borys Wiranowski – jest członkiem Zgromadzenia Dworzan Gubernii Sankt-Petersburg i «Union de la Noblesse Russe» (Związku Dworzan Rosyjskich, Francja).