Poza tym znaczenie może mieć ułożenie czubka języka, który może się znajdować u nasady dolnych zębów lub być uniesiony do góry.
Przykłady w języku polskim W języku polskim mamy następujące głoski przedniojęzykowe: zębowe jak t w słowie tama jak d w słowie dama jak c w słowie wiece jak dz w słowie miedze jak s w słowie sama jak z w słowie zawał jak n w słowie nawał [ɫ] jak ł w słowie miłość dziąsłowe lub jak r w słowie rama jak l w słowie lama zadziąsłowe jak cz w słowie czemu jak dż w słowie dżemu jak sz w słowie szal jak ż w słowie żal
W języku polskim typowa realizacja głosek [] jest związana z zębami (dokładniej jest laminalno-dentalna), a tylko przed spółgłoskami dziąsłowymi szczelinowymi i zwarto-szczelinowymi występują warianty o artykulacji dziąsłowej. W języku angielskim [] mają artykulację dziąsłowa (dokładniej apikalno-alweolarną lub laminalno-alweolarną).
W języku polskim wymowa [] jest silniej związana z dziąsłami (dokładniej można o artykualacji laminalno-(post)alweolarnej), język ułożony jest płasko.