Elżbieta Jastrzębowska (ur. 12 maja 1946 w Polanicy-Zdroju) – profesor nauk humanistycznych, archeolożka klasyczna, historyczka sztuki wczesnochrześcijańskiej.
Życiorys Studiowała archeologię śródziemnomorską na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem Kazimierza Michałowskiego i Anny Sadurskiej oraz archeologię chrześcijańską w Rzymie i Fryburgu Bryzgowijskim, gdzie się doktoryzowała pod kierunkiem profesora Waltera N. Schumachera na podstawie rozprawy Untersuchungen zum christlichen Totenmahl aufgrund der Monumente des 3. und 4. Jhs. unter der Basilika des Hl. Sebastian in Rom. W 1993 uzyskała habilitację na UW – Bild und Word: das Marienleben und die Kindheit Jesu in der christlichen Kunst vom 4. bis 8.Jh. und ihre apokryphen Quellen, tytuł profesora uzyskała w 2001Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 października 2001 r. nr 115-13-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora ().. Od 1990 wykłada sztukę rzymską, wczesnochrześcijańską i wczesnobizantyjską na UW. W latach 2005–2009 kierowała Stacją Naukową PAN w Rzymie. Następnie, w latach 2009–2016, kierowniczka Zakładu Archeologii Klasycznej w Instytucie Archeologii UW.