spółgłoski wargowe (spółgłoski labialne) – tworzone przy górnej wardze (jej wewnętrznej lub zewnętrznej stronie), spółgłoski zębowe (spółgłoski dentalne) tworzone przy górnych zębach, spółgłoski dziąsłowe (spółgłoski alweolarne) – tworzone przy dziąsłach lub za nimi, spółgłoski podniebienne (spółgłoski palatalne, twardopodniebienne) – tworzone przy podniebieniu twardym, spółgłoski miękkopodniebienne (spółgłoski welarne) – tworzone przy podniebieniu miękkim spółgłoski języczkowe (spółgłoski uwularne) – artykułowane z udziałem języczka spółgłoski gardłowe (spółgłoski faryngalne) – artykułowane z udziałem tylnej ściany gardła, spółgłoski krtaniowe (spółgłoski laryngalne) – artykułowane przy pomocy krtani.
Niektóre z wymienionych miejsc artykulacji obejmuje pewien (mniejszy lub większy) odcinek, np. podniebienie twarde, zachodzi więc potrzeba dokładniejszego określania miejsca artykulacji. Używa się wówczas przedrostków przednio-, środkowo-, za- (odpowiednio pre-, medio-, post-) np.
spółgłoski zadziąsłowe (spółgłoski postalweolarne), spółgłoski przedniopodniebienne (spółgłoski prepalatalne).
Często terminu miejsce artykulacji używa się w szerszym pojęciu, które obejmuje także ruchomy narząd mowy. (Lista wyróżnianych grup spółgłosek ze względu na tak rozumiane miejsce artykulacji, zob.