thumb|240px|Północna część dzielnicy
Wzgórze Mickiewicza (kaszub. Nowé Ùjéscëskò, niem. Neuwonneberg) – dzielnica administracyjna Gdańska położona w środkowo-zachodniej części miasta.
Charakterystyka Dzielnica jest zlokalizowana w całości na lokalnym wywyższeniu terenu Od północy, wschodu i zachodu graniczy z Siedlcami, a od południa poprzez trasę W-Z z Chełmem. Zabudowa mieszkalna zlokalizowana jest na wysokości od ok. 60 do 70 m n.p.m., najbliższym ciekiem wodnym jest przepływający u podnóża wzgórza na wysokości ok. 30 m n.p.m. skanalizowany Potok Siedlecki, biorący swój początek z mniejszych cieków na Jasieniu w zachodniej części miasta, płynący następnie na wschód, przez Zabornię, północną część Ujeściska, gdzie wpływa do podziemnego kanału, którym płynie aż do ujścia. Pod ziemią przepływa przez Siedlce, wzdłuż ul. Kartuskiej. Uchodzi do Kanału Raduni w Śródmieściu, przy Hucisku.
Wzgórze Mickiewicza, zwane również osiedlem Pana Tadeusza, to duży kompleks domów jednorodzinnych. Od zachodu przylega do największej gdańskiej nekropolii – Cmentarza Łostowickiego.