Różnice występowały również w konstrukcji samej wanny kadłuba: podczas gdy prototyp Rheinmetall AG posiadał pochyło opadającą czołową płytę pancerza, front pojazdu firmy Krupp posiadał budowę stopniową. Jako uzbrojenie oba pojazdy posiadały działo kal. 37 mm oraz sprzężony karabin maszynowy zamontowane w obrotowej wieży, umieszczonej w tyle pojazdu. W przedziale bojowym oprócz kierowcy, dowódcy i kanoniera znajdowało się również stanowisko radiooperatora. Wokół tyłu kadłuba umocowane były wsporniki na których zamocowana była antena ramowa.
Posiadający zwartą budowę "Leichttraktor" pod względem osiągów porównywany był z brytyjskim odpowiednikiem Mk II, który został w 1925 roku wprowadzony na wyposażenie Royal Tanks Corps jako standardowy czołg. Jednak "Leichttraktor" nie wszedł do produkcji seryjnej, a wady które posiadał – jak słabe chłodzenie silnika, szybko zużywające się gąsienice oraz niezadowalająco niskie możliwości operacyjno-taktyczne – zostały usunięte dopiero w później opracowanym pojeździe doświadczalnym VK 617.