Matsui przeniósł je do osobnego gatunku Microhyla malang. Porównania M. nepenthicola z okazem holotypowym gatunku M. borneensis wykazały zaś, że w rzeczywistości M. nepenthicola jest młodszym synonimem M. borneensis. W 2020 roku Gorin i inni opublikowali wyniki badań genetycznych, które potwierdziły odrębność gatunkową M. nepenthicola. Zmiany tej nie uwzględniła na razie IUCN w swojej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych, gdzie M. nepenthicola nadal traktowany jest jako synonim M. borneensis.
Przed opisaniem w 2010 roku Microhyla nepenthicola za najmniejszy gatunek żaby Starego Świata uważano Stumpffia pygmaea.
Morfologia Rozmiary dorosłych samców wahają się w przedziale 10,6–12,8 mm (odległość od przodu pyska do kloaki – SVL), dwie zbadane samice mierzyły 17,9 i 18,8 mm. Kijanki mają 9–11,3 mm długości, z czego 70% przypada na ogon.
Habitat i zwyczaje Microhyla nepenthicola występuje głównie w Parku Narodowym Kubah w malezyjskiej prowincji Sarawak. Większość swojego życia spędza w pułapkach mięsożernej rośliny, dzbanecznika beczułkowatego (Nepenthes