W 1768 wyjechał za granicę jako opiekun i nauczyciel młodego Stanisława Sołtyka, dzięki rekomendacji byłego prowincjała i wykładowcy fizyki w Collegium Nobilium pijarów w Warszawie, Antoniego Wiśniewskiego. Pobyt w Wiedniu zaowocował znajomością ze znanym chemikiem i przyrodnikiem Nikolausem Jacquinem, którego prace wywarły olbrzymi wpływ na Osińskiego. I w Wiedniu, i w 1772 w Paryżu Józef Herman Osiński zgłębiał najnowszą wiedzę z dziedziny fizyki, chemii i botaniki. Jego ówczesny podopieczny – S. Sołtyk – wspominał po śmierci ks. Osińskiego, że jego opiekun podczas tych studiów „Po kilka dni z pokoju nie wychodził, odzieży nie odmieniał, prawie bez pokarmu dni i noce na nauce trawił...”.
Publikacje Fizyka doświadczeniami stwierdzona, Warszawa 1777 Nauka o gatunkach i szukaniu rudy żelaznej, Warszawa 1782 Opisanie polskich żelaza fabryk, Warszawa 1782 Gatunki powietrza odmienne od tego, w którym żyjemy, Warszawa 1783 Robota machiny powietrznej pana Montgolfier, Warszawa 1784 Sposób ubezpieczający życie i majątek od piorunów, Warszawa 1784 Fizyka najnowszymi odkryciami pomnożona, Warszawa 1801–03