W tym czasie Stam pracował u różnych architektów w Holandii, zapewne głównie jako rysownik, przy czym przypisywany mu wkład w poszczególne obiekty jest niepewny. W latach 1928–1929 uczył architektury w Bauhausie. Zaprojektował też równolegle z Miesem van der Rohe i Marcelem Breuerem tzw. krzesło zawieszone. Następnie na kilka lat wyjechał do ZSRR, gdzie wraz z Ernstem Mayem stworzył projekty urbanistyczne kilku miast, m.in. Magnitogorska.
W 1935 Stam powrócił do Amsterdamu i założył własne biuro. Zbudował przede wszystkim Drive-In Flats 1936, jeden z pierwszych domów szeregowych z garażami w kondygnacji parteru. Struktura elewacji świadczy o ponownym zwróceniu się Stama w stronę konstruktywizmu. W 1939 został dyrektorem Instytutu Nauczania Rzemiosła Artystycznego w Amsterdamie.
Po II wojnie światowej Mart Stam został zaproszony do powstającej NRD, gdzie uczył architektury i projektował budynki posiadające pewne cechy socrealizmu. W 1953 rozczarowany i rozgoryczony kolejny raz wrócił do Holandii, gdzie kilkanaście lat pracował, wznosząc m.in. wieżowiec w Rotterdamie. Po przejściu na emeryturę w 1966 wyjechał do Szwajcarii z drugą żoną, Olgą, gdzie pod jej wpływem unikał wszelkich kontaktów ze światem zewnętrznym.