Ernest Stein (ur. 19 września 1891 w Jaworznie na Śląsku. zm. 25 lutego 1945 we Fryburgu w Szwajcarii) – austriacki i niemiecki historyk, bizantynolog.
Życiorys Był bratankiem brytyjskiego archeologa Sir Aurela Steina. Pochodził z liberalnej żydowskiej rodziny. Jego ojciec był dyrektorem kopalni. Studiował w Wiedniu, tam uzyskał doktorat i habilitację. Od 1920 roku wykładał na uniwersytecie w Berlinie. Od 1932 podróżował będąc profesor wizytującym. Odwiedził m.in. uniwersytet w Brukseli (1934), wykładał na Katolickim Uniwersytecie w Washingtonie. W roku 1937 wrócił do Europy. Rozpoczął pracę na uniwersytecie w Leuven w Belgii. W 1940 po agresji niemieckiej na Belgię uciekł do południowej Francji. W 1942 udał się do Genewy we Szwajcarii. W 1945 roku miał ponownie objąć katedrę w Leuven, lecz zmarł. Stein był doskonałym znawcą historii administracji Bizancjum. Geschichte des spatromischen Reiches t. 1 (1927) oraz Histoire du Bas Empire t. 1-2 (1949) ma znaczenie dla zagadnień ustrojowych epoki wczesnobizantyńskiej.