Peer Gynt – dramat napisany wierszem przez Henrika Ibsena.
Historia Wystawiony po raz pierwszy 24 lutego 1876 roku w Christianii (obecnie Oslo); w tłumaczeniu polskim we Lwowie roku 1910. Zawiera przesłanie filozoficzne wynikające z krytyki postaw Norwegów – zapatrzenia w samych siebie i duchowej bezpłciowości; widoczne są wpływy utworów folklorystycznych. Na zamówienie Ibsena Edvard Grieg napisał muzykę do wybranych scen dramatu, z których do dzisiaj bardzo popularna jest dwuczęściowa suita pod tym samym tytułem.
Fabuła Tytuł jest zarazem nazwiskiem głównego bohatera, gnuśnego i egoistycznego wieśniaka, który pierwotnie nie docenia czystej miłości Solwejgi. Porywa więc Ingridę – należącą do innego; zostaje skazany na wygnanie i podróżuje po świecie, trafiając na grotę Króla gór. Nie chce się ożenić z jego szkaradną córką, dlatego też ucieka. Płynie do innego kontynentu i krajów, przy czym szczególnie widoczny jest orientalizm (typowy dla romantyzmu, a więc i dla utworu z tego okresu) krain arabskich. Utrzymuje się tam i dorabia majątku z działalności przestępczej (handel ludźmi, oszustwo wskazujące, że jest prorokiem itd.).