5 dni później przeszedł artroskopię stawu ramiennego.
Po wymuszonej rehabilitacją przerwie, 14 sierpnia 2010 zmierzył się w Montrealu z uznawanym ówcześnie za najlepszego pięściarza wagi półciężkiej Chadem Dawsonem (29-0-0). Dawson, faworyt bukmacherów 4-1, wcześniej pokonał Glena Johnsona w pojedynku o tymczasowe mistrzostwo WBC, była to więc walka unifikacyjna. Pojedynek był wyrównany, jednak począwszy od siódmej rundy Pascal zaczął przejmować inicjatywę. W 11. rundzie Dawson był bliski odwrócenia losów walki, gdy kilkukrotnie zachwiał Kanadyjczykiem silnymi, celnymi ciosami. Wkrótce potem została ona jednak przerwana, gdyż pięściarze zderzyli się przypadkowo głowami, wskutek czego Dawson doznał głębokiego rozcięcia lewego łuku brwiowego. Lekarz ringowy orzekł o niezdolności Amerykanina do dalszej walki. Z racji tego, że po zakończeniu 10. rundy Pascal prowadził na punkty 108-101, 106-103, 106-103, to jemu przyznano zwycięstwo w drodze technicznej decyzji. Tym samym obronił on mistrzostwo WBC, odebrał Dawsonowi mniej prestiżowy tytuł IBO oraz otrzymał pas niekwestionowanego mistrza świata wagi półciężkiej magazynu The Ring (przyznany po raz pierwszy od czasu zakończenia kariery przez Joe Calzaghe).