Artykuł VIII traktatu zezwalał na zajęcie Serbii przez Imperium Osmańskie, które było zobligowane do udzielenia amnestii powstańcom i ustanowieniu ograniczonej autonomii, jednak także powrotu garnizonów tureckich na teren paszałyku belgradzkiego.

Władze powstańcze jednak nie zostały poinformowane o tych postanowieniach, o których dowiedziały się dopiero w toku ich realizacji przez armię osmańską. W październiku 1813 roku armia turecka zajęła Belgrad, a Jerzy Czarny oraz metropolita belgradzki Leoncjusz byli zmuszeni do wyjazdu z kraju. Oznaczało to upadek I powstania serbskiego.

II powstanie serbskie (1814–1815) thumb|250px|Miłosz Obrenović, przywódca II powstania serbskiego i pierwszy książę Serbii

thumb|left|250px|Granice Księstwa Serbii w 1817 roku