thumb|350px|Jedna ze stron „Słownika języka pomorskiego, czyli kaszubskiego” Stefana Ramułta Grupa pomorska języków lechickich (też: dialekty środkowolechickie) – hipotetyczna grupa języków lub dialektów, którymi posługiwała się i nadal posługuje się autochtoniczna ludność polskiego Pomorza Zachodniego i Pomorza Gdańskiego. Grupa ta bywa również określana jako „grupa środkowolechicka”Karol Dajna, Dialekty polskie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 1993, str.69, gdyż charakteryzują ją cechy typowe zarówno dla dialektów zachodniolechickich (język połabski), jak i wschodniolechickich (język polski).
Dość często grupie pomorskiej przypisuje się synonim „język pomorski”Tadeusz Milewski, Językoznawstwo, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, str. 141. Jest to określenie poniekąd kontrowersyjne, ponieważ nie jest znany dokładny stopień pokrewieństwa poszczególnych etnolektów wchodzących w jej skład.