Wyznaczanie sił wewnętrznych powodujących tłumienie drgań metodą drgań swobodnych zanikających dla materiałów konstrukcyjnych, zaś w 1960 roku stopień naukowy docenta (doktora) habilitowanego na podstawie rozprawy Wyznaczanie obszarów stateczności nieliniowych układów dynamicznych.
W latach 1960–1969 był kierownikiem Katedry Mechaniki Technicznej, a następnie po reorganizacji uczelni – kierownikiem Zakładu Teorii Maszyn i Automatycznej Regulacji.
Działalność naukowa i dydaktyczna Jest autorem ponad 100 publikacji, w wielu przypadkach w zagranicznych czasopismach naukowych. Tematyka jego prac poświęcona jest głównie zagadnieniom drgań liniowych i nieliniowych, dynamiki maszyn, a także wibroakustyki. Posługiwał się własną oryginalną metodą do badania jakościowego nieliniowych układów dyskretnych. Metoda ta nazwana została „dwutensorową” i opublikowana została w artykule pt. A Two Tensor Method of Investigating Nonlinear Systems (w: „Proceeding of Vibration problems”, t.