Substancją zapalającą była przede wszystkim mieszanka lekkiego i ciężkiego oleju smołowego Flammöl Nr 19, stosowano też mieszanki oleju silnikowego z benzolem lub naftą. Użycie Pierwsze miotacze wykonano w czerwcu 1938 roku, i po testach, pod koniec tego roku broń weszła już na uzbrojenie batalionów pionierów. Miotacz ten był standardową bronią tego typu w niemieckich batalionach pionierów w pierwszym okresie II wojny światowej, używaną m.in. przy zdobywaniu umocnień i walkach ulicznych. W każdej z 3 kompanii batalionu były 3 miotacze. Brak jest kompletnych informacji o wielkości produkcji. Wadą miotacza Flammenwerfer 35 była znaczna masa. Produkcja broni zakończyła się w 1941 roku, wraz z rozpoczęciem produkcji lżejszego miotacza Flammenwerfer 41.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie miotacze ognia