Gyula Moravcsik (ur. 29 stycznia 1892 w Budapeszcie, zm. 10 grudnia 1972 tamże) – węgierski historyk, bizantynolog, mediewista.
Życiorys Pochodził z rodziny intelektualistów. Absolwent Uniwersytetu w Budapeszcie. W 1914 zmobilizowany do wojska, walczył na froncie wschodnim. W latach 1915–1920 przebywał w niewoli rosyjskiej w Krasnojarsku i Irkucku. Czas ten wykorzystał do głębokiej nauki języków obcych (m.in. greki i tureckiego).
Po powrocie do kraju wykładał na kilku węgierskich uczelniach. Twórca węgierskiej bizantynologii. Opublikował wiele ważnych prac wśród nich wysoko cenioną Byzantinoturcica (t. 1–2). Laureat wielu nagród i odznaczeń. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Atenach (1937).
Wybrane publikacje Szent László leánya és a bizánci Pantokrator-monostor, Budapest – Konstantinápoly 1923. Az onogurok történetéhez, Budapest 1930. A magyar történet bizánci forrásai, Budapest 1934. A magyar szent korona görög feliratai, Budapest 1935. A papiruszok világából, Budapest 1942. Byzantinoturcica, t. 1-2, Budapest 1942–1943 (wyd. 2 - Berlin 1958, wyd.