Po okresie trzyletniej współpracy, w kolejnych wyborach w maju 1870 roku kandydował na stanowisko burmistrza, zaś po przegranej zrezygnował z funkcji wiceburmistrza, którym został Feliks Jarocki. W tym samym roku ponownie został wybrany posłem do Sejmu Krajowego i pełnił tę funkcję do 1876 roku. W parlamencie występował jako przeciwnik centralistycznej polityki Wiednia, zabiegając o autonomię władz miejskich Tarnowa.

28 grudnia 1873 roku, po kolejnych wyborach do Rady Miasta, Klemens Rutowski został wybrany przez radnych burmistrzem Tarnowa. Za jego kadencji nastąpił rozwój tarnowskiego szkolnictwa i rozpoczęto budowę gazowni. Te i inne, mniejsze inwestycje, spowodowały znaczny deficyt budżetu miasta i w konsekwencji rozwiązanie w 1877 roku Rady Miasta i wprowadzenie tymczasowego zarządu komisarycznego przez władze austriackie. Po tych wydarzeniach Klemens Rutowski wycofał się z życia politycznego, osiadając w swym majątku w Grudnej Dolnej. Już w 1854 roku odkryto w tej wsi złoża węgla brunatnego, a w pięć lat później jej właściciel uzyskał prawo pierwszeństwa eksploatacji i własności kopalin. Około 1871 roku odsprzedał kopalnię księciu Eustachemu Sanguszce.