Zdzisław Stanisław Latawiec (ur. 22 stycznia 1892 w Dziewięczycach, zm. 1940) – polski lekkoatleta, który specjalizował się w biegach średnich oraz długich, podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 22 stycznia 1892 w majątku Dziewięczyce przynależnym do Popowic, w ówczesnym powiecie przemyskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Bronisławy.
Lekkoatletykę uprawiał jeszcze przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Był czołowym średniodystansowcem Galicji – w 1912 roku został mistrzem Austrii w biegu na 1500 metrów oraz wynikiem 9:17,7 ustanowił rekord Austro-Węgier w biegu na 3000 m. Zdobywca czterech medali na pierwszych mistrzostwach Polski seniorów – wywalczył złoto na 1500 metrów i 3000 metrów oraz w rywalizacji drużynowej w biegu na 3000 m, a srebro przyniósł mu bieg na 800 metrów. Pięciokrotny rekordzista Polski – wszystkie wyniki uzyskał w 1910 i 1912 roku, a jego wyniki zostały uznane za oficjalne rekordy Polski w grudniu 1921 roku, gdy Polski Związek Lekkiej Atletyki dokonał pierwszej weryfikacji rekordów kraju.
Znalazł się w gronie zawodników nominowanych do kadry na Igrzyska Olimpijskie w 1920.