thumb|Brama Nowych Ogrodów i ul. Kartuska, widok w kierunku centrum Gdańska, ok. 1895

Historia przed 1814 Pierwsza wzmianka o Siedlcach i znajdującym się tu młynie pochodzi z roku 1400. W 1454 roku Kazimierz Jagiellończyk podarował wieś Gdańskowi. W 1462 została spalona przez krzyżaków. W 1537 roku teren Siedlec został przekazany gdańskiemu Domowi Ospy (Lazarettowi) przez Arnolda van Schellinge. Część wsi należała w tym czasie do gdańskich brygidek, które osiedlały tu tzw. partaczy (niezrzeszonych w cechach rzemieślników), co było przyczyną licznych sporów z Gdańskiem. Wjazdu do Gdańska od strony Siedlec strzegła brama miejska zwana Bramą Nowych Ogrodów lub Bramą Majorów, czasem również Bramą Siedlecką. Brama ta nie zachowała się, jednak o miejscu w którym stała świadczą: zmiana nazwy ulicy Nowe Ogrody/Kartuska oraz układ skrzyżowania.

1814−1945 Na początku XIX w., mimo bycia stolicą rejencji, Gdańsk nie rozwijał się w tempie spodziewanym dla miasta pełniącego tak ważną rolę w państwie pruskim. Z drugiej jednak strony w 1814 miasto rozszerzyło swoje granice administracyjne, wśród włączonych wówczas terenów znalazła się wieś Siedlce. Teren wówczas włączony nie odpowiada jednak obecnej dzielnicy.