Drugi Okres Przejściowy – okres w historii starożytnego Egiptu pomiędzy Średnim Państwem a Nowym Państwem, który charakteryzował się ogólną destabilizacją polityczną państwa i rozbiciem dzielnicowym. Nastąpił zmierzch kulturalny. Egipt utracił Nubię, Synaj i Palestynę.

Chronologia Historycy nie są zgodni co do dokładnych dat początku i końca tego okresu. Marek Marciniak jako ramy chronologiczne tego okresu podaje lata 1786–1567 p.n.e., zaś Marek Stępień podaje daty 1760–1565 p.n.e.. Okres ten rozpoczyna panowanie dynastii XIII, a kończy się wraz z końcem panowania dynastii XVII.

Drugi Okres Przejściowy można podzielić na dwa etapy (pod względem politycznym): czasy XIII i XIV dynastii1786–1603 p.n.e. lub 1760–1630 p.n.e., okres ten charakteryzował się próbami kontynuacji Średniego Państwa, prawdopodobnie pierwsi władcy XIII dynastii byli krewnymi władców XII dynastii. Pierwsi władcy XIII dynastii panowali nad całym Egiptem, a nawet kontrolowali obszar Syropalestyny i Nubii między 1. i 2. kataraktą. Aparat państwowy nadal działał bardzo sprawnie. Dopiero pod koniec panowania XIII dynastii wezyrowie przejęli kontrolę nad nomami, co prowadziło do rozpadu państwa. W okresie XIV dynastii doszło do wojny pomiędzy wezyrami. czasy XV i XVI dynastii1674–1567 p.n.e. lub 1630–1540 p.n.e. – okres panowania Hyksosów.