Józef Salwiński (ur. 5 września 1908 w Bieńczycach, zm. 3 lipca 1976 w Krakowie) – działacz ruchu ludowego, adwokat.
Biografia do 1939 r. Urodził się w rodzinie chłopskiej w Bieńczycach koło Krakowa. Po ukończeniu Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie i Szkoły Oficerów Rezerwy Piechoty w Cieszynie, studiował prawo na UJ, gdzie uzyskał magisterium w 1937 r. Ożenił się z Zofią Czernek z Czyżyn i tam zamieszkał z rodziną, prowadząc małe gospodarstwo rolne. Na krótko podjął aplikację sądową, której przeszkodziła wojna.
Jako dowódca plutonu 18 pułku piechoty brał udział w walkach pod Nowym Sączem, Tuchowem, Pilznem i Lwowem.
Działalność w czasie okupacji Wcześnie wstąpił do ZWZ. Jako oficer Armii Krajowej – ps. „Skała”, był dowódcą plutonu dla Czyżyn i Łęgu. Zgodnie ze swoim przekonaniami nawiązał kontakt z przewodniczącym trójki politycznej „Rocha” Janem Gajochem i Batalionami Chłopskimi w Mogile. Powierzono mu funkcję Przewodniczącego Komisji Administracyjno Samorządowej, której zadaniem było organizowanie aparatu administracji dla Delegatury Rządu i przygotowanie kandydatów na objęcie po odzyskaniu niepodległości stanowisk w powiatach, gminach i gromadach. Współredagował czasopismo „Ziemia”, będące organem BCh na powiat krakowski o charakterze społeczno-polityczno-wychowawczym.