Pomimo częstych wzmianek o Necronomiconie w opowiadaniach Lovecrafta, bardzo mało tak naprawdę wiadomo o zawartości tej księgi, a sam pisarz bardzo rzadko przytacza jej fragmenty. Najbardziej znanym cytatem z Necronomiconu, przytoczonym w opowiadaniach Zapomniane miasto (The Nameless City) i Zew Cthulhu (The Call of Cthulhu), jest słynny „niewyjaśniony dwuwiersz”:
„Nie jest wcale martwym to, co drzemie wiekami, Nawet śmierć umiera z dziwnymi eonami”Lovecraft H.P., Najlepsze opowiadania, t. 1, s. 146, przypis 63.Lovecraft H.P., Najlepsze opowiadania, t. 2, s. 216.
Z kolei najobszerniejszy fragment z Necronomiconu zacytowany został w Koszmarze w Dunwich (The Dunwich Horror):
„Nie należy sądzić..., że człowiek jest najstarszym i ostatnim władcą na ziemi albo że zwykła masa życia i substancji to wszystko, co istnieje na tym świecie. Dawne Istoty były, są i będą zawsze. Nie w znanych nam przestrzeniach, ale pomiędzy nimi. Spokojne, takie same jak za pierwotnych czasów, bezwymiarowe, istnieją, choć są dla nas niewidzialne. Yog-Sothoth zna bramę. Yog-Sothoth jest właśnie bramą. Yog-Sothoth jest kluczem i strażnikiem tej bramy. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość skupiają się w Yog-Sothocie. On wie, skąd Dawne Istoty przedostały się w przeszłość, wie też, gdzie się przedostaną w przyszłość.