thumb|300px|Pier della Vigna w więzieniu. Film l'Inferno (1911) Pier della Vigna zwany również Piero delle Vigne (ur. ok. 1190, zm. 1249) – włoski prawnik, dyplomata i poeta, kanclerz (logoteta) cesarza Fryderyka II.
Życie Pier della Vigna urodził się około 1190 roku w KapuiWedług J. Heisteina w 1180 roku (Historia, s. 18). Dzięki niezwykłej inteligencji i kulturze szybko awansował. Rozpoczął swą karierę około 1220 roku jako zwykły pisarz. W krótkim czasie awansował na głównego sędziego dworu. Prawdopodobnie współpracował z arcybiskupem Jakubem z Kapui przy opracowaniu kodeksu praw dla Królestwa Sycylii, zwanego Konstytucjami z Melfi, ogłoszonego przez cesarza Fryderyka II w 1231 roku. W 1245 roku był przedstawicielem cesarza na soborze w Lyonie. W tym samym roku mediował w konflikcie między cesarstwem a Kościołem. W tym czasie wraz z Taddeo da Suessa zarządzał już cesarską kancelarią. W 1247 roku został cesarskim protonotariuszem i logotetą Królestwa Sycylii, stając się tym samym szefem kancelarii cesarskiej. W 1249 roku został w niewyjaśnionych okolicznościach wtrącony przez cesarza do więzienia zamku San Miniato i oślepionyPeter de Vinea – Catholic Encyclopedia article. W więzieniu popełnił samobójstwo.