thumb|140px|Półkozic (herb szlachecki) – herb Dąbkowskich Irena Antonina Dąbkowska (ur. 28 lutego 1901 w Radomiu, zm. 1943) – polska uczona, specjalistka w zakresie botaniki i geologii, nauczycielka, żołnierka Armii Krajowej. Badaczka torfowisk, autorka opracowań roślinności Polesia.
Młodość i edukacja Urodziła się 28 lutego 1901 roku w Radomiu jako Irena Antonina, córka Adama Dąbkowskiego, urzędnika i handlowca, oraz Stefanii z Rodziewiczów. Pochodziła z rodziny ziemiańskiej, jej dziadkowie ze strony matki byli właścicielami majątku Mazowszany niedaleko Radomia. Miała dwoje rodzeństwa, brata Witolda (który został inżynierem rolnikiem) oraz siostrę Alinę (artystkę plastyka, żonę Tadeusza Chylińskiego – konstruktora lotniczego). Dzieciństwo spędziła w Warszawie, potem w Zielonce pod Warszawą, a od 1917 r. w Sosnowcu. Naukę na poziomie podstawowym i średnim pobierała w domu. W 1913 r. zdała egzamin i została przyjęta do prywatnej szkoły żeńskiej p. Jadwigi Kowalczykówny w Warszawie (tzw. „Szkoła na Wiejskiej”), jednak w kwietniu 1914 za złe wyniki w nauce i naganne zachowanie została ze szkoły usunięta. Przeniosła się do Krakowa, gdzie w latach 1916–1922 uczęszczała na kursy maturalne i w dniu 21 lutego 1923 w Państwowym Gimnazjum Żeńskim (dawnym Prywatnym Gimnazjum Żeńskim J. M.