Nikołaj Nikołajewicz van Westenrijk (ros. Николай Николаевич Вестенрик, ur. 1869, zm. po 1934) – rosyjski lekarz, fizjolog.
Jego przodek, pochodzący z Holandii lekarz, był nadwornym medykiem cesarzowej Elżbiety. Nikołaj ukończył studia na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Sankt Petersburgu. Pracował m.in. w laboratorium Pawłowa. Później był profesorem diagnostyki na Uniwersytecie Jurjewskim i dyrektorem uniwersyteckiej polikliniki.
Wybrane prace Ueber den Einfluss Kohlensaureeinathmung auf die Korpertemperatur. Archiv fur Exp. Path. u. Pharm. 47 (1901) Исследование по морфологии чумного микроба. Архив биологических наук т. XII (1906) Клиническое значение дигалена при сердечных болезнях. Врачебный Вестник (1907) Об отношении звукового метода определения кровяного давления к другим способам. Русский Врач 47 – 48 (1907) Аппарат для определения кровяного давления. Универсальный сфигмоманометроскоп. Известия военно-медицинской академии (1908) Ueber die Beziehungen der Tonmethode der Bestimmung des Maximal- und Minimal-Blutdrucks zu den übrigen Methoden und über die Bedeutung dieser Grössen. Ztschr. f. klin. Med. 66, ss. 465-481 (1908) Ueber Reaktion des Blutes nach der Indikatorenmethode bei intravenöser Einfährung von Säure und Alkali. Arch. f. exper. Path. u. Pharmakol.