thumb|left|210px|Neomodernizm: Birchmeier Kaufmann Architekten, dom wielorodzinny w Zurychu mały|Ministerstwo Transportu Szwajcarii w Ittigen (2005) mały|Biurowiec Varso w Warszawie (2020) thumb|G. Behnisch, Akademia Sztuk w Berlinie. Neomodernistyczna ściana kurtynowa kryje za sobą budynek o charakterze dekonstruktywistycznym Neomodernizm – styl architektoniczny przełomu XX i XXI w., nawiązujący do repertuaru form przestrzennych i detalu modernizmu.
Neomodernizm stanowi od początku lat 80. reakcję na przepych eklektycznego postmodernizmu i protest wobec populizmu w architekturze, poszukując w prostocie odpowiedniego środka wyrazu dla współczesności. Z drugiej strony często ucieka się do rozwiązań spektakularnych, jednak sztucznych i wybranych jedynie dla efektu, np. wielkopowierzchniowych przeszkleń, kapiteli świetlnych lub oculusów. Wskazuje się, że neomodernizm skoncentrował się na estetyce i zaproponował atmosferę pewnego manieryzmu. Bryły budynków neomodernistycznych są konstruowane według jasnych zasad subtrakcyjnych lub addytywnych, głównie z elementów kubicznych, nierzadko też form obrotowych.