Po montażu wtryskiwaczy zapas paliwa powiększył się o 200 ton ropy.
Projektowana prędkość maksymalna, wynosząca 24,8 węzła (według innego źródła 24,75 węzła przy mocy nominalnej 43 600 KM), została znacznie przekroczona podczas prób morskich. Z przeforsowaniem maszynowni, przy mocy wynoszącej 79 007 KM i 324 obrotach śrub na minutę, „Von der Tann” osiągnął 27,4 węzła. Krążownik posiadał dwa równoległe stery (odróżniało go to od wszystkich później zbudowanych niemieckich krążowników liniowych, mających stery w układzie tandem, jeden za drugim), nadające mu dobrą manewrowość przy małych prędkościach, przy płynięciu z dużą prędkością powodujące jednak znaczne (do 60%) zwalnianie jednostki przy pełnym wychyleniu na burtę.
Okręt był zasilany w energię elektryczną o napięciu 225V przez sześć turbogeneratorów parowych o łącznej mocy 1200 kW.