W trakcie prac o ich postępach nieustannie donosiła węgierska prasa. Przewidywana data ukończenia dzieła została przewidziana na 20 sierpnia 1893 roku, który jest na Węgrzech świętem upamiętniającym kanonizację Stefana I Świętego. Ze względu na charakter obrazu część kosztów jego stworzenia pokryła rada miejska Budapesztu, która życzyła sobie także by w stolicy obraz był wystawiany. Mimo nacisków, Feszty nie był w stanie ukończyć obrazu w wyznaczonym terminie; gotowy był jedynie kolorowy szkic o wymiarach 1 × 8 metrów, podczas gdy obraz ma wymiary 15 × 120 metrów. Ostatecznie zdecydowano o udziale innych malarzy. W kwietniu Feszty namalował niebo, w czym znaczący udział miał Ignác Ujváry; detale krajobrazu namalowali Ladislav Medňanský, Újváry i Spányi; postaci ludzkie stworzyli Pál Vágó i Henrik Papp, a tło Celesztin Pállya. Łącznie na obrazie przedstawiono około 2 tysiące postaci. W pracy uczestniczyli także inni malarze, zaś artyści innych dziedzin sztuki zabawiali ich w trakcie pracy. Wiosną 1894 roku Feszty wykonywał prace końcowe.