Polska Akademia Nauk Biblioteka Kórnicka − jedna z najstarszych bibliotek w Polsce.
Historia Jej założenie tradycyjnie datuje się na 1826R. Marciniak, Biblioteka Kórnicka Tytusa Działyńskiego w r. 1826, Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej z. 12 (1976), s. 7-18., kiedy Tytus Działyński (1796–1861) odziedziczył zamek w Kórniku i zaczął w nim gromadzić swój prywatny księgozbiór. Przez kolejne lata Działyński podróżował zarówno w granicach zaborów Polski jak i za granicę, skąd przywoził cenne zbiory. Po jego śmierci gromadzenie księgozbioru kontynuował syn Tytusa Jan Kanty Działyński (1829–1880). Jego następcą i spadkobiercą został wnuk Tytusa i siostrzeniec Jana – Władysław Zamoyski (1853–1924). On w porozumieniu z matką Jadwigą Zamoyską z Działyńskich (1831–1923) oraz z młodszą siostrą Marią Zamoyską (1860–1937) zdecydował się na utworzenie Fundacji Zakłady Kórnickie, której przekazał zarząd i opiekę nad Biblioteką Kórnicką. W 1953 roku Biblioteka została włączona do Polskiej Akademii Nauk.
Zbiory Biblioteki liczą ok. 400 tysięcy woluminów, w tym 30 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów, m.in. Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego a także Napoleona Bonaparte.