Historia thumb|left|Fragment pocztówki Paula Knötela z 1900 roku przedstawiającej miasto ok. 1700 roku. Widoczne (od lewej): cmentarz i kościół cmentarny św. Anny, Brama Gliwicka i odchodząca od niej droga (obecna ul. Gliwicka), kościół parafialny (św. Piotra i Pawła) Ulica Gliwicka to jedna z najstarszych ulic Tarnowskich Gór. Powstała wraz z założeniem miasta w 1526 roku i odchodziła od pierwszego tarnogórskiego rynku (obecnie plac Gwarków), biegnąc w kierunku południowo-zachodnim ku Bramie Gliwickiej (zwanej również Bramą Wrocławską) – jednej z trzech bram miejskich służących głównie do celów fiskalnych (pozostałymi były Brama Krakowska u wylotu ul. Krakowskiej oraz Brama Lubliniecka w miejscu obecnego zbiegu ulic Opolskiej i Sobieskiego).
Najprawdopodobniej w latach 1523–1525 na jednej z działek między tym placem a ul. Gliwicką wybudowano niewielką katolicką kaplicę, na fundamentach której w 1529 roku luteranie zbudowali pierwszy kościół drewniany, wokół którego założono cmentarz, po drugiej stronie ul. Gliwickiej powstała zaś plebania. Już dwa lata później, po wielkim pożarze miasta w 1531 roku, drewnianą świątynię zastąpiono nową, murowaną (obecny kościół św. Ap.