Bitwa pod Jankowem (czeskie miasteczko Jankov ok. 59 km na południowy wschód od Pragi) – starcie zbrojne, które miało miejsce 6 marca 1645 roku pomiędzy wojskami szwedzkimi i niemieckimi podczas wojny trzydziestoletniej.
Wstęp Dowódca wojsk szwedzkich marszałek Lennart Torstensson zamierzając zmusić cesarza Ferdynanda III do pokoju, postanowił przeprowadzić uderzenie na jego kraje dziedziczne, licząc przy tym na współdziałanie sprzymierzeńców – księcia siedmiogrodzkiego Jerzego Rakoczego oraz Francuzów, którzy mieli uderzyć nad Renem. W tym celu w styczniu skoncentrował swą armię liczącą 16 tysięcy żołnierzy, w tym 6100 piechoty i 80 dział, a następnie przekroczył Rudawy i skierował się na południe, maszerując w głąb Czech.
Marszałek cesarski Melchior von Hatzfeldt wraz z armią liczącą 18 tys. żołnierzy i 24 działa, zastąpił Szwedom drogę 26 lutego pod Horaždovicami, przy przeprawie przez rzekę Otavę. W tych warunkach Torstensson zrezygnował z forsowania trudnej przeprawy i ruszył na północny wschód, przeprawił się przez Wełtawę poniżej ujścia Otavy i ruszył na Morawy. Wieczorem 5 marca posuwający się równolegle przez Tábor Hatzfeldt zastąpił Szwedom drogę pod Jankovem.