Znaczenie Ernest von Mansfeld był twórczym następcą średniowiecznych kondotierów, przedsiębiorcą wojennym (niem. Kriegsunternehmer), organizującym kampanie korzystając z zasobów ludzkich (był najemnikiem i wodzem najemników), środków finansowych na uzbrojenie i umundurowanie (pozyskanych od wynajmujących go władców), natomiast aprowizacji i wynagrodzenia często w drodze grabieży, nakładanych przez siebie kontrybucji i pozyskiwania łupów wojennych. Mansfeld nad cele zleceniodawcy stawiał własne cele – częstokroć przerywał prowadzone przez siebie kampanie i rezygnował z ich celu militarnego, jeżeli akurat ktoś inny był gotów zaoferować wyższe ceny za jego usługi. Korzystał w ten sposób ze słabości feudalnego władcy i jego państwa, nie mogącemu zebrać środków wystarczających na wojnę i wyszkolić żołnierzy. W pierwszych latach wojny trzydziestoletniej, krótko przed Wallensteinem, był wybitnym przywódcą najemnikówFritz Redlich, The German Military Enterpriser.
Przypisy