„Od materiału na uniformy po akumulatory, suche baterie, broń, amunicję i metale lekkie – ten kto to wszystko produkuje, słusznie nosi miano lidera gospodarki wojennej” – pisał tygodnik Das Reich. „Ihre hervorstechendste Eigenschaft aber ist Ihr Glaube an Deutschland und an den Führer” (jego wybitną cechą jest jednak jego wiara w Niemcy i wodza) – mówił w 1941 w laudacji Hermann Josef Abs z Deutsche Bank o Güntherze QuancieZit. AFA-Ring, 8, 1941, H. 5, S. 5.. Fabryki Georga Quandta AFA postępowały za armią niemiecką. Niebawem pojawiły się w Rydze, Krakowie i Lwowie.
Obozy koncentracyjne i Quandt W fabrykach Quandta zatrudniani byli jeńcy wojenni i więźniowie obozów koncentracyjnych. W zakładach AFA-Werk Hagen zaczęto ten proceder pod koniec lata 1940 z jeńcami francuskimi. Jako następstwo zwiększonej rekrutacji niemieckich robotników do służby wojskowej, oraz wymaganej przez sytuację na frontach, przyspieszonej produkcji baterii do torped, baterii do „Wunderwaffe” V-2, systematycznie wzrastała liczba zatrudnianych robotników przymusowych i jeńców. W 1944 było to 40% wszystkich zatrudnionych w zakładach, czyli 5800, a w DMW-Werk Karlsruhe około 4500 osób. Od lata 1943 rozpoczęto w podległych AFA zakładach wykorzystywać więźniów z obozu w Stöcken (produkcja akumulatorów) i podobozu w Neuengamme.