Ponieważ światło emitowane przez celowniki kolimatorowe ma najczęściej kolor czerwony (obecnie często także bursztynowy), w literaturze angielskojęzycznej ten typ celownika jest często określany jako „Red Dot” (czerwony punkt) i często mylony z laserowym wskaźnikiem celu.
Zalety celownika kolimatorowego zwiększenie szybkości i precyzji strzału (brak konieczności zgrywania muszki i szczerbinki) zredukowanie zjawiska paralaksy w stosunku do celowników optycznych; minimalne ograniczenie pola widzenia możliwość strzelania przy złym oświetleniu.
Wadą celownika kolimatorowego jest konieczność zasilania energią elektryczną (najczęściej stosuje się baterie elektryczne, często uzupełniane energią słoneczną zbieraną przez światłowód) lub podświetlanie trytem.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Gwóźdź, Czerwony punkt, Komandos 3/99
Kategoria:Budowa broni palnej