Albert Willimsky (ur. 29 grudnia 1890 w Głogówku, zm. 22 lutego 1940 w KL Sachsenhausen) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki, przeciwnik nazizmu. Za nieugiętą krytykę nazizmu i obronę godności maltretowanych polskich robotników przymusowych zamęczony w niemieckim obozie koncentracyjnym.
Życiorys Po ukończeniu matury rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W czasie I wojny światowej zawiesił studia, zostając sanitariuszem, a następnie radiotelegrafistą. Po święceniach kapłańskich, które przyjął 22 czerwca 1919 w katedrze wrocławskiejinformacja o święceniach kapłańskich ks. Alberta Willimskyego z jego rodzinnej parafii św. Bartłomieja w Głogówku., został wikarym w Bytomiu. W latach 1922–1924 był duszpasterzem w parafii Najświętszej Maryi Panny w berlińskiej dzielnicy Kreuzberg.
W 1933 będąc proboszczem we Friesacku w powiecie Havelland, zwrócił uwagę swoją otwartą krytyką wobec rodzącego się nazizmu. Z powodu konfliktu z lokalnymi władzami na tym tle musiał w marcu 1935 opuścić tę parafię i przenieść się do Gransee, gdzie był proboszczem od 1935 do 1939. W październiku 1938 został aresztowany po raz pierwszy przez Gestapo z powodu biernego oporu wobec nazizmu i dalszej jego krytyki.