Część pierwsza opisuje wydarzenia zaszłe w pierwszym dniu i pierwszej nocy kongresu, jak i to, co dzieje się w głowie Tichego w następstwie odurzenia chemikaliami. Najwyższą formą podziału tekstu jest tu tylko akapit, co wzmaga poczucie ciągłości zdarzeń, w które popycha głównego bohatera jego stymulowana sztucznie wyobraźnia, i zaciera granice między urojeniem a rzeczywistością.
Część druga, opisująca doświadczenia Tichego po rzekomym odmrożeniu, jest napisana w formie dziennika. Obejmuje ona zapisy znacznie dłuższego okresu od lipca (pierwszy wpis: 27 lipca) do 5 października 2039 roku. (Pod koniec tej części utworu bohater uzyskuje wiadomość, że był wprowadzony w błąd co do czasu, a owe zapisy prowadził w roku 2098.). Dopiero na samym końcu opowiadania wyjaśnia się, że wszystkie wydarzenia opisane w tej części narracji są wytworem halucynacji doświadczonych w miejscu i czasie przedstawionych w części pierwszej.