Machares (gr. Μαχάρης, Machárēs; zm. 66 p.n.e.) – król Bosporu z dynastii Mitrydatydów pod zwierzchnością pontyjską w latach 81-70 p.n.e., uzurpator Bosporu od 70 p.n.e. do swej śmierci. Syn Mitrdatesa I (VI) Eupatora Dionizosa, króla Pontu i Bosporu.
W r. 81 p.n.e. Machares został mianowany królem Bosporu przez ojca Mitrydatesa I (VI) Eupatora Dionizosa, króla Pontu i Bosporu. W r. 73 p.n.e. ojciec, po porażce w wojnie z Rzymianami w Kyzikos, ubiegał się u Macharesa o pomoc, która była wtedy dostarczona bez zakłóceń; ale dwa lata później ponowne klęski Mitrydatesa wystawiły na próbę lojalność syna względem ojca. W r. 70 p.n.e. Machares bowiem wysłał posłów do rzymskiego wodza Lukullusa. Ci, dając podarek w postaci wieńca ze złota, poprosili o przyznanie im warunków przymierza z Rzymem. Te poselstwo było chętnie przyjęte przez Lukullusa; jako dowód jego szczerości, Machares dostarczył rzymskiemu wodzowi wsparcie militarne w jego oblężeniu Synopy.