Kapucynka czubata, płaksa (Sapajus apella) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny kapucynek (Cebinae) w obrębie rodziny płaksowatych (Cebidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz, nadając mu nazwę Simia apella. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „Ameryka” (), ograniczone w 1812 roku przez Étienne’a Geoffroy Saint-Hilaire’a do Gujany Francuskiej. Linneusz swoją definicję oparł na swoim wcześniejszym opisie i rycinie okazu typowego znajdującego się w Museum Adolphi Friderici. Podgatunek margaritae opisał formalnie w 1914 roku amerykański przyrodnik Ned Hollister jako odrębny gatunek i nazywając go Cebus margaritae. Miejsce typowe to wyspa Margarita, Nueva Esparta, Wenezuela. Holotyp to skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura USNM 63219) ze zbiorów Narodowego Muzeum Historii Naturalnej; okaz zebrany 13 lipca 1895 roku przez Wirta Robinsona.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World wyróżniają dwa podgatunki.